Zo accepteer je een burn-out

Je voelt je moe. Dingen die je vroeger leuk vond, geven je geen energie meer. Je hebt nergens zin in en alles wat je onderneemt kost enorm veel moeite. Je doet je best om niets te laten merken aan de buitenwereld, want hé, dit is een tijdelijk dipje. Ik moet gewoon niet flauw doen. Als anderen dit kunnen, kan ik dit ook. Vanavond ga ik vroeg naar bed en morgen sta ik er weer! Maar je staat er niet, integendeel, je voelt je ellendig wanneer de wekker gaat. Toch niet weer zo'n dag! Kom, stel je niet aan. Na de douche gaat het wel weer ....


Eén van de moeilijkste dingen wanneer je symptomen van burn-out hebt, is accepteren dat het even niet meer gaat. En toch is dit het begin van herstel. Ik zie vaak mensen die er zo snel mogelijk weer willen staan. 'Stilstand is achteruitgang!' Dat is heel begrijpelijk, maar de burn-out is er niet van vandaag op morgen gekomen. Wanneer je de fase van acceptatie overslaat en je tempo niet verlaagt, zal herstel uitblijven. Maar hoe doe je dat dan??


Toegeven aan de signalen die je lichaam geeft, is toegeven aan je partner, kinderen, collega's, vrienden, familie dat het even niet meer gaat. Dat is lastig! Niemand toont zich graag van zijn zwakste kant. Het lijkt verstandiger om door te zetten. Maar is dit wel zo?

Kijk eens terug naar de voorbije maanden. Hoe is de vermoeidheid geëvolueerd? Hoe is je gedrag geëvolueerd? Welke veranderingen zie je in je energie? Is je lichaam duidelijkere signalen van oververmoeidheid aan het geven? Denk je niet dat je lichaam nog duidelijker zal communiceren wanneer je er niet naar luistert?


Je kan pas nadenken over wat je anders wil, wanneer je toegeeft dat dit niet is wat je wil!


De eerste stap is dus aanvaarden. Dan pas kan er iets in beweging gezet worden. Kijk eens oprecht naar jezelf. Stel je vast dat het al een tijdje niet zo goed gaat en dat alles niet loopt hoe je wil, geef dit dan toe. In de eerste plaats aan jezelf!

Voel je je verdrietig? Boos? Ontgoocheld? Machteloos? Bang? Geef er even aan toe. Huil het er desnoods allemaal uit. Dat lucht op. Toegeven aan jezelf dat je af en toe zwak mag zijn en dat alles nu niet zo perfect loopt, vraagt lef en moed. De volgende stap vraagt misschien nog meer moed. We willen vaak tegemoet komen aan de wensen en verwachtingen die anderen van ons hebben. De tweede stap is dan ook jezelf meer in het middelpunt van je eigen aandacht te zetten.


Wat wil je anders? Wat moet er veranderen?

Waar word je blij van? Wat geeft jou rust?


Zoek uit waar je nu reeds 'nee' tegen kan zeggen om 'ja' te kunnen zeggen tegen wat je zelf wil. Breid vervolgens deze mogelijkheid uit!


Bouw langzaam aan jouw weg. Verwacht niet dat je gewoontes van vandaag op morgen kunnen veranderen. Geef jezelf en je omgeving de tijd om zich aan te passen.

Hou gewoon één gedachte centraal en dat is dat je voor jezelf moet zorgen om ook optimaal voor een ander te kunnen zorgen. Het is niet egoïstisch om te zorgen dat je in je kracht staat. Daar vaart iedereen in jouw omgeving wel bij!


Heel veel succes.


Hartelijke groeten,

Anja

0 keer bekeken

© 2017 Vitality Projects. All rights reserved. Website created by GOALS. agency